Einde Oxford komt langzaam in zicht..

Waar we normaal gesproken per week hoogstens een a twee (sim)vluchten doen, heb ik er voor deze week alweer vier opzitten. Eergisteren heb ik m’n tweede vlucht gemaak; Bristol Filton – Oxford. Een mooie vlucht met boven het wolkendek een stralende zon. Op Filton vervolgens twee keer een rader vectored ILS (Instrument Landing System) gedaan en een touch & go op de 90 meter(!) brede runway. (ter vergelijking, die op Oxford is slechts 30 meter breed).

Vervolgens gisteren mijn laatste simvlucht gedaan. Onder andere het oefenen van nog een paar procedures en wat general handling (het bekende stalls, compass turns en unusual attitude recoveries).
En zojuist ben ik terug van een vlucht naar Birmingham International Airport waar ik ook een ILS Approach heb gedaan. Om je heen hoor je daar ook de grote toestellen zoals van KLM die toevallig net voor ons was vertrokken.

(Birmingham International)

Morgenochtend, als de zon net op is vlieg ik naar de kust, Bournemouth voor een radar vectored NDB (Non-Directional Beacon) en vervolgens terug naar Oxford voor een ILS procedure.

Als het goed is heb ik na deze vlucht nog vier vluchten te gaan voordat ik de 170A mag doen. De 170A is eigenlijk hetzelfde als de IRT (Instrument Rating Test), maar dan met een examinator van Oxford. De 170A moet je halen voordat je de IRT mag doen.
En houdt de IRT in dan? De IRT is een vlucht die je in je eentje uitvoerd naar een vliegveld die door de examinator wordt bepaald. Meestal moet je hier dan een ILS Approach doen gevolgd door een go-around op veilige hoogte (je land dus niet). Na deze go-around krijg je een gesimuleerde engine failure. Na de juiste procedure hiervoor te hebben uitgevoerd vlieg je door naar je gesimuleerde alternatieve vliegveld waar je een NDB-hold doet met daarna een NDB-procedure op een enkele motor (de tweede motor staat niet helemaal uit). Na een touch & go op het desbetreffende vliegveld moet je nog wat general handling doen, waarna dit het einde is van de test.
De IRT is, naar wat men zegt, de meest stressvolle en moeilijkste test die je krijgt in de opleiding.
De ILS en NDB-procedures zijn standaard procedures van hoe een vliegtuig aankomt bij een vliegveld en vervolgens land met genoeg seperatie tussen eventueel andere arriverende of vertrekkende vliegtuigen in.

Morgen dus vroeg m’n bed uit, en ‘s middags tijd voor het weekend! Als het volgende week weer zo’n volle week wordt kan ik hier binnen twee tot drie weken wel klaar zijn. Dat mag ook wel want de meesten uit onze klas hebben hun 170A/IRT binnenkort of al gehad..

Sneeuw in Oxford

Na de enorme sneeuwval in Londen, was dan gisteren Oxford aan de beurt. En ook vandaag viel er nog een behoorlijke hoeveelheid bovenop de witte laag die er al lag. Hoewel het hier niet zo erg is als in Londen, is de landingsbaan dicht en wordt er dus niet gevlogen. Ook veel instructeur kunnen niet of pas later komen vanwege de ondergesneeuwde wegen.

Gisteren had ik dan toch nog het geluk dat onze instructeur in de middag naar het vliegveld was gekomen om de geplande simvlucht iets later op de middag te doen. Inmiddels was dit mijn vijftiende simvlucht, wat er nog vijf te gaan geeft. Qua ‘echte’ vluchten staan er in totaal tien op de planning. Hiervan hebben we er nog maar een gedaan. Dit omdat onze instructeur liever eerst zo goed als alle simvluchten gedaan wilt hebben, voordat we deze in het echt uitvoeren. Hierdoor wordt vooral het praten tegen luchtverkeersleiders een stuk makkelijker aangezien dit al volop in de simsessies geoefend is.

Waar de sneeuw in de ochtend nog fris en knasperig was is het inmiddels veranderd in een vieze natte drap waar je liever niet te lang doorheen wilt lopen. De voorspelling is dat het misschien zondag en maandag nog sneeuwt, maar dat het daarna toch opklaart. Want ook al ziet het er altijd leuk uit als het sneeuw, qua vliegen schiet het er hier niet echt mee op..