PT2 Pass, tijd voor de Seneca

Vanochtend stond Progress Test 2 op de planning. Na een kleine vertraging werden we dan eindelijk gebriefd. De examinator die de test heeft afgenomen is tevens Chief Flight Instructor hier op Goodyear, hij had eerst nog een bespreking waar we op moesten wachten. Hoe dan ook, na een kleine vertraging kon ik het vliegtuig gaan checken, waarna we konden vertrekken.
Allereerst hebben we een hold gevlogen over eagle, een baken vlakbij het vliegveld mobile. Mobile is een privestrip van de Lufthansa vliegschool en Oxford Aviation, gelegen niet al te ver weg in Rainbow Valley.
Na de hold en de approach werd ik naar een stukje rustig luchtruim geinstrueerd waar we de inmiddels bekende stalls hebben gedaan. Verder enkele bochten, klimmen en dalen waarbij een aantal instrumenten onbruikbaar, bedekt zijn. Als laatste onderdeel nog enkele unusual attitudes. De examinator brengt het toestel hierbij in een abnormale positie waarna je het moet recoveren met een aantal instrumenten bedekt.
Na deze manouvres zijn we terug gevlogen naar Goodyear, in totaal duurde de test zo’n anderhalf uur.
Terug op het vliegveld kreeg ik te horen dat ik geslaagd was voor de test. Alleen het cijfer en de briefing zou ik pas krijgen nadat Jurrien zijn vlucht had voltooid.
Na ongeveer twee uur wachten kregen we de debrief. Hij had slechts enkele kleine aanmerkingen. Beiden hebben we een twee gehaald voor dit examen. Een resultaat waar ik erg blij mee ben. En aangezien deze examinator bekend staat als best kritisch in het geven van cijfers ben ik hier extra tevreden mee!

Morgen staat er nog een Warrior vlucht geplanned. Dit is omdat de EPST’ers, in tegenstelling tot de andere studenten, vijf uur minder op de Seneca vliegen, en daarom vijf uur meer op de Warrior.
Maar na deze vlucht is het tijd voor de Seneca, hiermee beginnen we aankomde woensdag!

Ook zijn m’n ouders op bezoek geweest. Zelf had ik door het vliegen niet onwijs veel tijd, maar zij hebben veel van de omgeving kunnen zien en leuke dingen gedaan. Op de laatste dag heb ik m’n moeder mee de Practice Area ingenomen in de Warrior voor een klein rondvluchtje. Je kan de Warrior’s namelijk ook huren zolang er maar iemand met een license naast je zit. In mijn geval had ik dus Lee mee gevraagd, die dit graag deed. Het was een mooi tochtje zo net voor zonsondergang.

PT2 Nadert en Judith in Goodyear

Nog twee dual lessen te gaan, en het is alweer tijd voor Progress Test 2. In deze PT2 wordt je getest op het vliegen met enkel de instrumenten, en dus geen zicht naar buiten. Je krijgt dan ook een soort hoed op die je zicht gedeeltelijk belemmert waardoor je dus niet over het instrumentenpaneel kan kijken. Dingen die getest worden zijn onder andere; verschillende stalls, slow flight, bochten maken door middel van tijdsberekening en het vliegen van holds en een approach. Een hold is een bepaald stuk lucht bedoeld om vliegtuigen op een plek te houden wanneer ze niet direct kunnen landen. Het is dan noodzakelijk dat een toestel binnen een bepaalde tijd telkens over hetzelfde vaste punt vlucht met dezelfde standaard bochten, en dus absoluut niet buiten dit gebied komt. En hiervoor berekenend dan met de huidige wind op die hoogte. Uiteraard komt er nog wel wat meer bij kijken dan een rondje vliegen.
Ergens midden deze week zal PT2 dus geplanned staan. Na PT2 is het tijd voor het multi-engine toestel, de Seneca.

Onlangs is Judith hier langs geweest in Goodyear. Hoewel ik geen vakantiedagen hier heb of mag nemen, had ik gelukkig wel m’n weekend en twee keer een vlucht vroeg ik de ochtend. Hierdoor konden we dus wel een aantal leuke dingen doen. Verder had ik voor deze tijd een aardig auto’tje gehuurd, de Dodge Charger. Helemaal prima, met natuurlijk een automaat (standaard in Amerika), airco en cruisecontrol voor de lange ritjes.

Als eerste zijn we naar Sedona gereden, een mooi stukje natuur, vooral kenmerkend door de roodsteenachtige bergen. Hier hebben we een leuke toch doorheen gemaakt, om ‘s avonds in een gezellig restaurant, tijdens zonsondergang, te eten met uitzicht op het gebergte.

Een aantal dagen later had ik weer een vroege vlucht, met de dagen erna weekend. ‘s Middags zijn we richting de Grand Canyon gereden voor een helicopter tour. Na een zo’n 3,5 uur rijden kwamen we aan in het natuurgebied. Hoewel het weer er niet echt goed uitzag, en we de hoop al hadden opgegeven dat de tour door zou gaan, konden we na een half uur langer wachten toch boarden. De route die we hadden uitgekozen was alleen niet mogelijk omdat het weer daar echt te slecht was, daarom kregen we, volgens de piloot, een mooier gebied te zien aan de andere kant van de Grand Canyon.

Na eerst over een stuk bos te vliegen, nader je ineens de rand hiervan, waar ineens de Grand Canyon begint. Het was een ontzettend mooie tour, en terwijl we over het de rivieren vlogen die er doorheen stromen, kwam de zon nog door de wolken schijnen.
Na deze tocht zijn we in de auto gestapt om weg te rijden van de regen en de wind hier. Vanuit hier zijn we direct door gereden naar Las Vegas!

Naar Las Vegas was het ongeveer 5 uur rijden. Voor ons verblijf de komende twee nachten hadden we gekozen voor het hotel The Venetian. Een hotel geheel in stijl naar de naam. Rond half 9 kwamen we hier aan. Alleen bleek bij het inchecken dat onze geboekte kamer niet meer beschikbaar was. Vandaar dat we kosteloos een upgrade kregen naar een ware suite met uitzicht over The Strip. De suite was bijna twee keer zo groot als de andere en zag er echt heel mooi en luxe uit. Behalve de suite, hebben we ons uitstekend vermaakt deze twee dagen!

Verder zijn we een dag naar Lake Pleasant geweest. Hier hebben we, met nog een aantal andere EPST’ers, een boot gehuurd met wakeboard en tube erbij voor een dag fun!

Als laatste heb ik Judith nog een keer meegenomen de lucht in, in de Warrior. Via school kun je namelijk een toestel huren. Voorwaarde is dat het op naam staat van iemand met een license. Ik heb dus ook Lee hiervoor meegevraagd. In de ochtend stegen we op vanaf Goodyear, waarna ik eerst Rainbow Valley heb laten zien. Vervolgens zijn we doorgevlogen naar een vliegveld, niet te ver van Goodyear, genaamd Chandler. Hier hebben ze een leuk restaurant met uitzicht op het vliegveld waar we met zn drieen hebben ontbeten. Na het ontbijt zijn we terug gevlogen richting Goodyear. Een leuk tochtje dus, en nu weet Judith nog beter wat ik hier doe.

Al met al een erg leuke tijd gehad met Judith! Aankomende woensdag komen m’n ouders ook voor tien dagen langs. Heb ze al een tijd niet gezien, dus het wordt ongetwijfeld gezellig.
Als alles mee zit duurt de Seneca periode maar zo’n anderhalve week, afsluitend met de CPL (Commercial Pilot License). Dat zou dus kunnen betekenen dat ik rond dezelfde data als m’n ouders terug vlieg naar Nederland!

Tot slot ben zijn we vorige week met bijna de hele EPST klas naar een basketbalwedstrijd geweest.
De Phoenix Suns tegen de Atlanta Hawks. Een erg gave wedstrijd, met op z’n Amerikaans natuurlijk een grote show er omheen. Hoewel de Suns eigenlijk alle periodes voor stonden, konden ze dit niet in de laatste. Hierdoor verloren ze net met 96 tegen 100. Hoe dan ook, het was leuk om er geweest te zijn!